What to offer the knight in shining armor - do jul 22, 2021 1:44 am
Anthony Zinc
Civilian
![]() | Een vurig vel zonnestraaltje had zich een weg kunnen pieken door de donkeren gordijnen van de slaapkamer en scheen precies in het slapende gezicht van Anthony. Een zacht slaperig gekreun klonk verstoord door de stille ruimte en hij zwaaide afwezig met zijn arm, alsof hij de zonnestraal uit zijn gezicht probeerde te wapperen. Ogen nog stevig toegeknepen draaide hij zijn gezicht weg in de hoop nog wat slaap te kunnen vatten, maar helaas. Het kwaad was al geschiet. Hij was officieel wakker. Er volgende een meer geïrriteerde kreun nu, al kwam deze niet uit zijn eigen keel. Lichtelijk gedesoriënteerd kwam de man wat overeind en keek neer op het naakte lichaam van een vrouw diep in slaap, naast hem. Haar arm lag over de borst van een tweede vrouw, die half onder de lakens lag. Over zijn eigen borst lag de arm van een derde persoon, die naakt tegen hem aanlag. Degene die hij zojuist had horen kreunen. Een man die nu net als hem een ochtend groet had gekregen van het velle zonnestraaltje, midden in zijn slapende gezicht. Met opgeheven wenkbrauwen keek hij neer op het bed vol naakte lichamen en herinneringen van de avond ervoor vervangde zijn verwarring, waarna een kleine geamuseerde grijns op zijn gezicht verscheen. ”Right.” Nadat hij zichzelf voorzichtig tussen de slapende mensen vandaan had gehezen trok hij de gordijnen goed dicht en kuste de man en twee vrouwen een voor een op hun voorhoofd, om ze vervolgens lekker verder te laten slapen. Hij wierp een blik op de klok. 10:30u. Oef veel te vroeg. Hij rekte zich nog eens goed uit voor hij zijn blote kont in een comfortabele joggins broek hees en een wit overhemd aantrok. Hij besloot hem niet dicht te knopen want het was warm zat deze zonnige ochtend. “Goodmorning Anthon, you're up early? Tea?” Zijn assistent, Henry, zat aan de grote keukentafel te werken op zijn laptop, maar kwam direct overeind toen zijn baas al gapend de trap van afkwam. ”That sounds lovely darling. Would you be so kind as to make some breakfast for my guests as well? Op zijn blote voeten liep hij direct door naar de grote glazen deuren die opende op een luxueus groot balkon wat uitkeek over de hemels blauwe zee. Hij sloeg ze wage wijd op en liet zich opfrissen door het koele zeebriesje. Het penthouse vulde zich met de aangename leefgeluiden van Sunnyshore City. Vandaag was hij maar al tevreden met zijn keuze om hier te komen wonen. Net toen Anthony zijn derière op de piano kruk had gepland, om verder te werken aan zijn muziek, werd er plots luid op de voordeur geklopt. En gezien Henry druk bezig was met ontbijt maken in de keuken, nam hij het maar op zich om te kijken wie het was. ”Am I expecting anyone?” riep hij richting de keuken, maar Henry had geen idee wie het kon zijn. Licht fronzend liep hij naar de deur en trok deze open. ”Roger? What in Arceus' name are you doing here? I didn't expect you for another month, darling” De drummer van zijn band stond met een motorhelm onder de arm voor zijn deur en kon het niet laten om hem met een bijdehante blik van top tot teen te bekijken. Getting comfortable I see? Hinte hij plagend richting zijn openstaande overhemd. ”Debbie wanted me to ride your motorbike back to you. She absolutely hates the thing” Beide mannen grinnikte. ”She knows you can't handle that baby like I can, darling. Good to see you my friend, come in, come-” Hij kon zijn zin niet eens afmaken want ineens schoot daar een witte flits langs zijn blote voeten de deur uit, de portiek door en zo de straat op. ”Shit! Mal! Henry! Why didn't you tell me she was awake already!” riep hij gefrustreerd. Roger half opzij douwend rende Anthony achter de alolan vulpix aan. ”Mal! Come back here! Malkia! ze verdween de hoek om, uit het zicht en Anthony vloekte binnensmond. Straks rende ze nog voor een auto! Oehh she was in big trouble! ”Mal! Naughty girl!” Eenmaal om de hoek werd zijn bezorgheid meteen vervangen met opluchting toen hij zag dat ze vol tegen een voetganger was aangerend en nu wat bedust op de grond zat. ”Excuse me, I'm so sorry. Are you alright? Hij pakte haar vlug van de grond voor ze er weer vandoor kon gaan. ”She just ran off. If it hadn't been for you she might've jumped straight under a car,” Een dankbare glimlach verscheen op zijn gezicht waarna hij zijn vrije hand uit stak naar de persoon, die zojuist misschien wel zijn vulpix had gered. -open- |